تلاشهای شهر برای بهبود ایمنی در برابر آتش در ساختمانهای مسکونی قدیمیتر، واکنشهای تند جوامعی را که با الزامات گرانقیمت مقاومسازی سیستمهای اسپرینکلر آتش نشانی خودکار مواجه هستند، به دنبال دارد.
درسانفرانسیسکوحکمی که در ساختمانهای مسکونی مرتفع قبل از 1975 به آبپاشهای خودکار نیاز دارد، به نقطهای برای نگرانی جامعه تبدیل شده است. بر اساس قانون تصویب شده توسط هیئت نظارت، هزاران نفر از مالکان آپارتمان در تقریبا126 ساختمان بلنداکنون با ارزیابی صدها هزار دلاری برای نصب سیستم های اسپرینکلر در سراسر واحدهای خود تهدید می شوند. بسیاری از ساکنان آسیب دیده سالمندان یا افرادی با درآمد ثابت هستند که می گویند بار مالی ممکن است آنها را مجبور به فروش خانه های خود کند یا حتی به طور موقت در طول ساخت و ساز گسترده از خانه خارج شوند.
مقامات شهر استدلال می کنند که این الزام برای افزایش ایمنی زندگی و کاهش خطرات آتش سوزی برای ساکنان و آتش نشانان به طور یکسان است. آنها به داده های ایمنی آتش نشان می دهند که نشان می دهد سیستم های اسپرینکلر به طور قابل توجهی نتایج را هنگام وقوع آتش سوزی در سازه های مسکونی بهبود می بخشد. با این حال، منتقدان می گویند شهرستاناز مشورت کافی با ساکنین شکست خورده استقبل از تصویب قانون و برآورد هزینه یا سازوکارهای حمایتی روشنی را قبل از اعمال ضربالاجلهای انطباق ارائه نکرده است.
انجمن های صاحبان کاندو تأکید می کنند که در حالی که حفاظت در برابر آتش یک هدف ارزشمند استتاثیر مالی- برآورد شده است300000 دلار یا بیشتر در هر واحد- میتواند ارزش ملک را کاهش دهد، بودجه انجمن مالکان خانه (HOA) را تحت فشار قرار دهد و در برخی موارد ساکنان طولانی مدت را مجبور به فروش یا نقل مکان کند. جلسات عمومی و جلسات اجتماعی شاهد حضور گسترده مردم بوده است و ساکنان از اینکه متوجه تغییرات اندکی شده اند و اکنون با دستورات بدون بودجه مواجه هستند ابراز ناامیدی کرده اند.
در پاسخ به واکنشهای فزاینده، یک کمیته هیئت نظارت اخیراً یک مورد را تصویب کردمهلت قانونی پنج سالهدر مورد اجرای مقاوم سازی گران قیمت آبپاش، عقب انداختن مجوز و مهلت نصب برای امکان مطالعه و بحث بیشتر. این حرکت نشان دهنده پیچیدگی تعادل اهداف ایمنی با واقعیت های اقتصادی برای صاحبان املاک و ساکنان است.
این مناقشه روند گستردهتری را که در شهرها و مناطق دیگر مشاهده میشود، نشان میدهد، جایی که ساختمانهای بلندمرتبهتر فاقد سیستمهای مدرن اطفاء حریق هستند و با فشار فزایندهای برای بهروزرسانی زیرساختهای قدیمی مواجه هستند. در برخی از مناطق، فقدان آبپاش با حوادث جدی آتش سوزی مرتبط است، که بیشتر به بحث های سیاستی دامن می زند.
کارشناسان برنامه ریزی شهری و ایمنی آتش نشانی پیشنهاد می کنند که هرگونه احکام مقاوم سازی باید همراه باشداستراتژی های تامین مالی امکان پذیر، طرح های اجرایی مرحله ای و مشارکت قوی عمومیاطمینان حاصل شود که قانون هم اهداف ایمنی و هم عدالت اجتماعی را برآورده می کند. آنها تاکید می کنند که سیستم های آبپاش به طور گسترده ای به عنوان فناوری های موثر نجات دهنده شناخته می شوند، اما مقاوم سازی ساختمان های قدیمی مستلزم هماهنگی قابل توجهی با ساکنان، دولت های محلی و متخصصان ساخت و ساز است.
از آنجایی که شهرها به ارزیابی الزامات ایمنی در برابر آتش برای ساختمانهای مسکونی قدیمی ادامه میدهند، بحث سانفرانسیسکو به عنوان یک مطالعه موردی برجسته در مورد نحوه تلاقی مقررات ایمنی عمومی با بازارهای مسکن، ثبات جامعه و قیمت مناسب عمل میکند.
